Güneşin göz kırpıp selam çaktığı günlere bayılıyorum. Heleki de pazar günüyse. Bu aralar bazen 6 bazen 7 gün çalıştığım için çalışmadığım günleri elimden geldiğince değerlendirmeye çalışıyorum. Bu pazar da yalnız olunca önce evde güzel bir kahvaltı yaptım. Tabii ki 8 de cin gibi ayaktaydım.
Kendime mis gibi ıspanaklı kapya biberli bol peynirli omlet yaptım!
Sonra malum çalışan ev kadını kafası, izin günü ev topladım temizlik yaptım. En sonunda da kendimi sokağa attım. Ne zamandır aklımdaydı Fener - Balat sokaklarını gezmek. Havayı da mis bulunca kaçırma Esra dedim attım kendimi sokağa. Eminönüne kadar otobüsle gittim. Oradan sahilden yürüyeyim dedim. Amacım deniz kenarı havası ve oksijenle dolmaktı. Ama bizim güneşi görünce mangalını tavuğunu kapıp sahilde mangal yapan insanlarımız yüzünden bol miktarda kömür dumanı soludum. Ferahlayım derken zehirlendim resmen.
Daha önceden internetten gözüme kestirdiğim bir cafe vardı. Maide Cafe. Orada da oturup bir kahve içerim dedim.
Tam ortamın ambiyansına uygun bir ortam. Vintage fincanlara aşık oldum. Akustik yabancı 90'lar da çalıyordu. Orda baya bir oturdum kitap okudum gelene geçene baktım. Balat'ta daha çok relax insanlar var. Suratına bit on makyaj yapıp stilettoyla kahvaltıya gelen kızlarımız buraları daha keşfedememiş şükür.
Biraz daha arşınlayayım dedim. Nefis manzaralar, evler, antika dükkanları ve ikinci elci dükkanlar çıktı karşıma. Pazar olduğu için çoğu kapalıydı. Bir dahakine hafta içi gezmeye gelip aklımda kalan bir kaç yere bakmak istiyorum.
Ben böyle güzel, keyifli, keşfetmeli enfes bir pazar yaşadım. Kendi başıma olunca da birçok şeyden zevk aldığımı hatırladım :)
Ay bu arada sırf makara olsun diye izlediğim "Kocan Kadar Konuş"un ikincisi çıkmış. Bir de oturup bir güzel onu izledim tam bir türk kızı olarak.
Şimdi gideyim de yemek yapayım kendime. Hadi çüüüüz.
